maandag 9 maart 2015

Sloterdijk en De Bretten in verdere ontwikkeling


De verdere ontwikkeling van kantoor- en ov-gebied Sloterdijk en De Bretten is op een werkconferentie aan de orde geweest. Op Sloterdijk zijn grote veranderingen aan de gang: kantoren worden/zijn omgebouwd tot hotels en nu mag er ook worden gewoond in het kantoorgebied. Daarnaast wordt ook aan de natuurontwikkeling van de (Lange) Bretten gewerkt. Niet eenvoudig: in feite zijn slechts de Haarlemmertrekvaart en de spoorbaan (bermen) de enige doorgaande horizontale ecologische verbindingen tussen de Haarlemmerpoort (eindpunt) en Halfweg (verbinding met Houtrakpolder, Geuzenbos en recreatiegebied Spaarnwoude). De Bretten liggen horizontaal ingeklemd tussen de Haarlemmerweg, de spoorlijn Amsterdam-Haarlem aan de zuidzijde en het havengebied en Noordzeekanaal aan de Noordzijde. Verticaal wordt een splitsing gehanteerd van Sloterdijk-West en Sloterdijk-Oost. De verticale (noord-zuid) ecologische verbindingen leveren leveren problemen op.


In deze uitgave van Plan Amsterdam wordt o.m. het wonen in Sloterdijk Centrum belicht, ook de ontwikkeling van De Bretten komt aan de orde.


Voor mensen, die zich willen verdiepen in de ontwikkelingen van Sloterdijk en De Bretten is dit een onmisbaar boek. Auteurs: Jaap Evert Abrahamse, Menne Kosian, Erik Schmitz en de uitgever is uitgeverij Toth.


Een stukje geschiedenis, dat niet mag ontbreken, is bovenstaand boekje. Auteur is Tula Bandsma, uitgave van stadsdelen Bos en Lommer, Geuzenveld-Slotermeer en Westerpark (toen nog!).

                              
De Westergasfabriek is een cultureel centrum en een expositieterrein.
Foto's: manifestatie Kunstvlaai (2010).


Het voormalig "kantoortje" van KPN wordt verbouwd tot hotel en conferentiezalencomplex. Maximaal bereikbaar met auto, trein, metro, tram en bus. In de omgeving bevindt zich een volkstuincomplex.


Een kijkje op de spoorlijn Amsterdam-Haarlem en de fly-over van de spoorverbinding Zaanstreek-Schiphol. Een horizontale- en verticale split in  De Bretten.


Een opname van de vernieuwde bus (en tram) opstelplaatsen. Er is ook een busverbinding naar Amsterdam-Noord.


Even een verhaal apart: het doortrekken van de metroverbinding van eindpunt Isolatorweg naar Het Centraal Station (of aftakking naar Amsterdam-Noord). Reeds jarenlang een punt van discussie, maar nu echt in de belangstelling gekomen. Het zal nog wel even duren voordat de metro (lijn 50) samen met de Thalys naar het Centraal Station rijdt.


De gehele Bretenroute is voorzien van stalen plastieken (corten-staal), zelfs tot in Ruigoord.

 
                                (foto's met medewerking van mevr. L.Rigot)

Vlak bij Halfweg en natuurgebied De Kluut ligt het volkstuincentrum De Groote Braak.
Veel bewoners verbouwen hun eigen groenten, aardappelen, fruit en bloemen op ecologische wijze.
Dit complex is het laatste in de reeks van volkstuincomplexen in De Bretten. De eerste liggen tussen de Westergasfabriek en Sloterdijk.


Ecologische verbinding tussen volkstuincomplex De Groote Braak en natuurgebied De Kluut. De ecologische verbindingen hebben alle aandacht, omdat de aansluiting met de Groen As ontbreekt. De Westrandweg is over de Haarlemmerweg aangelegd, maar is niet bepaald een ecologische verbinding te noemen.
Een ecoduct naast de Westrandweg zou een mogelijkheid kunnen zijn, maar vergt ook aanpassingen elders in Amsterdam-Nieuw West, voordat een verbinding mogelijk is met recreatiegebied Spaarnwoude en in de toekomst zelfs met de duinen van Zuid-Kennemerland.

vrijdag 20 februari 2015

Detectives in stripvorm


Sommige detectives (een detective kan een persoon zijn of een detectiveverhaal) zijn in stripvorm uitgebracht. Fanatieke lezers prefereren de verhalen in boekvorm, maar wie de moeite neemt om het verhaal in stripvorm te lezen, merkt, dat de essensentie van het verhaal vaak goed wordt weergegeven. De hond van de Baskervilles van de vermaarde Sir Arthur Conan Doyle is hier een voorbeeld van.


Dood op de Nijl, ook bekend als Moord op de Nijl, van Agatha Christie is ook een voorbeeld van een spannende weergave. Van het oorspronkelijke boek is een film gemaakt (Death on the Nile,1978).


Een Maigret (schrijver George Simenon) mag in deze serie niet ontbreken. Maigret net zoals in de boeken!


Jan Willem van de Wetering heeft dit detectiveverhaal als stripverhaal, illustraties Paul Kirchner, geschreven. Het bestaat niet als leesboek. Spanning tot aan het einde.


Troebel Water, Dominique David (tekeningen), Cristina Cuadra en Rudi Miel (scenario en dialogen), Etienne Simon (inkleuring) is uitgegeven door het Directoraat-Generaal Voorlichting en Public Relations van het Europese Parlement. Een fictief verhaal (bedoeld als voorlichting), niet gebaseerd op een boek, maar toch wel op de realiteit. In 2003 heeft Troebel Water de Alph-Art Communicatieprijs gekregen (beste voorlichtingscampagne in de vorm van een stripverhaal). Een buitenbeentje, maar het hoort zeker bij de detectives.


Tot slot een detective, van de Rechter Tie serie, waar geen strip van is gemaakt. Geschreven door de befaamde auteur Robert van Gulik (diplomaat en sinoloog). Een klassieke detective (Jan Willem van de Wetering was een bewonderaar van Robert van Gulik).


Wie wat meer over detectives in stripvorm wil weten, vindt in dit boek compacte achtergrond informatie. Een kostelijk boek over diverse strip-items.

dinsdag 3 februari 2015

Borstblok Amsterdam West: renovatie geen sloop


Het Borstblok, Bos en Lommerweg/Woutertje Pietersestraat, Amsterdam West, gezien vanaf flatgebouw Scala, Leeuwendalersweg.



L. Borst was een bekende Amsterdamse bouwondernemer. Zijn bekendste wapenfeit is wel zijn deelname aan het opstellen van het plan "Bouwen, van woning tot stad. Dit plan was een alternatief voor het eerder gepubliceerde Algemeen Uitbreidingsplan (K.B. 1939), dat door W.O. II niet uitgevoerd kon worden.


Het Algemeen Uitbreidingsplan is uiteindelijk vanaf de jaren 50 vorige eeuw uitgevoerd. Dit plan werd gekenmerkt door de zgn. scheggenstructuur.

Het plan Bouwen, van woning tot stad, bouwde als het ware een "uitbreidingsschil" om de bestaande bebouwing. De plattegrond van de stad zou dan min of meer concentrisch blijven. Amsterdam-Noord viel daar buiten. De opstellers van Bouwen, van woning tot stad, waren architecten en bouwondernemers, die het niet eens waren met de uitvoering van het Algemeen Uitbreidingsplan. Zij boden een alternatief.

 
Het Borstblok aan de Bos en Lommerweg.  Het blok gezien vanaf het viaduct van de A 10/Bos en Lommerplein. Op de achtergrond een van de torens van het Scala-flatgebouw.
                                            
Het bijzondere van dit blok, is het feit, dat de bouw aan een particulier werd gegund nl. L. Borst. De woningen in de omgeving zijn alle in opdracht van woningbouwcorporaties gebouwd. Tijdens de grote sloop-en vernieuwingsslag (Parkstad, FarWest) in Amsterdam West en Nieuw-West werd het plan geopperd om het Borstblok te slopen. Echter de tijd verstreek en nu wordt het woonblok uitgebreid gerenoveerd.


De bekende informatieborden ontbreken hier uiteraard ook niet.


Detailfoto van de gevelrenovatie aan de Bos en Lommerweg.


Detailfoto van de renovatie aan de Woutertje Pietersestraat. De entree van de woningen bevindt zich in deze straat.


Een mooie zichtlijn vanaf de hoek  Leeuwendalersweg richting Bos en Lommerplein. Een van de argumenten voor de sloop was de opvatting, dat het zichtveld naar/vanaf het Bos en Lommerplein beter zou worden.


Een update van oktober 2015. De renovatie is vrijwel voltooid. De zonnepanelen zijn gemonteerd evenals de schotel-antennes. Groepjes schotel-antennes ipv. één grote. Ook is er geen sedum-dak aangebracht. Visueel staat de Kolenkitkerk aan het einde van het blok.


Update: Het gehele dak van het wooncomplex is inmiddels (eind december 2015) met zonnepanelen bedekt. Uniek in deze omgeving.


Als sluitstuk een stukje geschiedenis. In de Jasper Leijnsenstraat bevindt zich nog steeds bovenstaand gevelbord. Hier heeft de heer L. Borst in 1938 een speeltuin (niet meer bestaand) opgericht. Dit gedeelte van Bos en Lommer, Landlust, is gedeeltelijk een soort "proeftuintje" geweest voor de bouwwijze, die na W.O. II is toegepast in de Westelijke Tuinsteden. Strokenbouw ipv. gesloten blokken (geldt niet voor de Jasper Leijnsenstraat).

woensdag 31 december 2014

N200 = Zeeweg + Geschiedenis


Hier op de Boulevard Barnaart begint de N200. In de zomer files, in het voor- en naseizoen een rustige  weg. Deze weg verbindt Zandvoort via Bloemendaal Strand, Overveen, Haarlem, Halfweg met Amsterdam tot de A10. In de praktijk verder tot de Haarlemmerpoort (drinkwater uit de duinen!).


Op deze foto het startpunt van de Zeeweg, een oorspronkelijke verbinding tussen Bloemendaal Strand en Overveen (Gemeente Bloemendaal). De Zeeweg is een deel van de N200 en is niet in een "verloren ogenblikje" aangelegd. De voorbereiding heeft jaren geduurd voordat de weg op 25 juni 1921 werd geopend. De N200 heet tussen Haarlem en Halfweg A200 en verder weer N200.



Een markant punt langs de Zeeweg is deze "communicatieboom" een gecamoufleerde zendmast voor mobiel telefoonverkeer.


Voor wandelaars langs de Zeeweg is de toegang tot het Duinpieperpad een mogelijkheid om via een aantrekkelijke duinroute naar Zandvoort te lopen.
________________________________________________________________________________

 Aan de overzijde ligt de Eerebegraafplaats Bloemendaal, waar 372 verzetstrijders uit WO II zijn begraven. 
Uitgebreide informatie over de begraafplaats:  www.eerebegraafplaatsbloemendaal.eu 
________________________________________________________________________________

                                                   
Hier eindigt de N200, onderweg nog voor een deel A200 genoemd, bij de A10. Helaas een bordje met 0,1 omdat het bordje 0,0, verderop uiteraard, na een ongeval is verdwenen (deuk in de vangrail).


De overzijde, richting Halfweg, Haarlem, Overveen, Bloemendaal Strand, Zandvoort heeft gelukkig nog een duidelijk bordje.


In het Haerlem Jaarboek 2003 heeft de auteur Henri Spijkerman een uitgebreid artikel geschreven over de gang van zaken bij het tot stand komen van de Zeeweg. Leuk om te lezen, dat tuinarchitect L.A. Springer de weg heeft ontworpen.


In dit goed verzorgde fotoboek staat een aantal prachtige foto's van de werkzaamheden en opening van de Zeeweg.


Alhoewel de charmante dame op de voorpagina van deze uitgave van Ons Bloemendaal de aandacht trekt, staat in deze uitgave een "oorspronkelijk" artikel uit 1920 over het tot stand komen van de Zeeweg. Ook staan er foto's bij, die evenals eerder genoemd boek, een indruk geven van de werkzaamheden en de opening. Een "duik" in deze aflevering is zeker de moeite waard.

maandag 8 september 2014

Van kantoor naar woning en hotel


Een voormalig kantoorgebouw van Elsevier aan de Sara Burgerhartstraat 25 in Bos en Lommer, Amsterdam, wordt ingericht voor studentenwoningen. Het gebouw is volledig gestript en wordt opnieuw ingedeeld. De bouwhoogte is van 40 meter naar 44 meter gebracht.


Woningstichting Rochdale ontwikkelt hier voor Duwo 245 studentenwoningen en ook bedrijfsruimte komt ter beschikking.


De oorspronkelijke, karakteristieke, entree blijft gehandhaafd.



Wie de Sara Burgerhartstraat uitloopt komt op de Admiraal de Ruyterweg uit. Links aan de overkant van de Haarlemmerweg staat ........ weer een voormalig Elseviergebouw. Dit kantoorgebouw is in 2013 door Golden Tulip als hotel in gebruik genomen na een uiteraard zeer intensieve renovatie. Elders in de stad zijn nog meer voormalige Elsevier kantoorgebouwen weer "hergebruikt" o.a. in de omgeving van het St. Lucas-Andreas Ziekenhuis (Jan van Galenstraat).

Tegenover het Golden Tulip hotel staat deze voormalige "kantoorburcht" van Achmea (eveneens Haarlemmerweg). Het gehele complex (Westerhoek) is omgezet naar woningen! Het bijzondere van deze vernieuwing is het feit, dat zoveel mogelijk gebruik is gemaakt van de bestaande indeling en aankleding o.a. marmer.
Rechts van Westerhoek bevindt het kantorencomplex van ING, dat in de loop van het jaar ook leeg komt; bestemming nog onbekend.


Op deze detailfoto is ook de ruitenwas-installatie te zien, die nu opnieuw wordt gebruikt. Nieuw zijn de balkons voor de (voormalige kantoor) ramen. Ook de bomen zijn blijven staan en dat is zeker een compliment waard. De meeste projektontwikkelaars hebben weinig oog voor/interesse in historisch groen.


Het kerkje van Oud-Sloterdijk heeft door de eeuwen heen heel wat zien gaan en komen. Rechtsonder is het standbeeld te zien van de verdwenen boer.......